Substancje E

(A) Sodium benzoate
(F) Benzoate de sodium
(N) Natriumbenzoat

BENZOESAN SODU

C6H5COONa
M.cz. 144,11

     
MA FORMĘ naturalną, znajduje się w naturze w takich owocach jak np. żurawina, jeżyna inne ciemnofioletowe - więcej >>> oraz w borówce - więcej>>

KONSERWANT naturalny i sztuczny
Sól sodowa kwasu benzoesowego.
 
CHARAKTERYSTYKA:
Wygląd i smak: Proszek barwy białej. Bez zapachu. Smak słodkawy, ściągający.

Właściwości fizyczne:Temp. topn. 121,5-123,5oC. Zawiera: <0,03% Cl-, <0,02% (m/m) siarczanów (VI) (SO42-), <0,001% (m/m) metali ciężkich, <0,0002% (m/m) As3+. Związki redukujące <0,5 ml roztw. 0,1 ml/l KmnO4/10g próby. Rozpuszczalny w wodzie (50 g 20oC; 74 g 100oC), słabo w etanolu (1,6 g). 10 % r/w pH 6,5-8.

Produkty handlowe: Czystość handlowa >99% sm., . Wilgotność <2 %. Zawartość: kwasu benzoesowego 83,6%. ciężar nasypowy 450 kg/m3.
Polska Norma: PN-C-83051:1997. Produkty chemii organicznej - Benzoesan sodu do celów spożywczych.
 
ZDROWOTNOŚĆ:
A.D.I. 0-5 mg/kg masy ciała (łącznie z E 210, E 212 i E 213).

Benzoesany nie kumulują się w organizmie i są łatwo wydalane z moczem i podawane zgodnie z zaleceniami są bezpieczne dla zdrowia!

Spożywane w nadmiarze mogą powodować lekki euczulenia u astmatyków i alergików, a u osób wrażliwych na aspirynę - zaburzenia w funkcjonowaniu przewodu pokarmowego. stąd nie poleca się u takich osób stosowania syntetycznego wyciągu kwasu salicylowego czyli aspiryny, ale naturalna jej formę -  korę białej wierzby
 -  http://www.suplementy-online.eu/details-55.html
 
WŁAŚCIWOŚCI:

Inhibuje*  (zahamowuje i opóźnia proces) system enzymatyczny komórki drobnoustrojów ( grzyby, bakterie, wirusy i robaki)  i ich przetrwalników ( form niedojrzałych bakterii chorobotwórczych przebywających np. w organizmie miesiącami i latami).
Wykazuje optymalne działanie w środowisku kwaśnym (pH 2,5-4) hamując rozwój drożdży i pleśni, mniej skuteczny do bakterii masłowych i octowych, a niemal wcale bakterii mlekowych. Oznacza to, iż sprzyja rozwojowi prawidłowej mikroflory ochronnej w jelicie. Powyżej pH 4,5 ma słabą aktywność. Stosowany do "kwaśnych" produktów żywnościowych, w których warunki rozwoju bakterii są gorsze. Aktywność kwasu benzoesowego zwiększają SO2, CO2, sól, cukier, kwas sorbowy i jego sole.
 
STOSOWANIE:
Poniżej 0,08 g/l: Napoje bezalkoholowe typu cola oraz analogiczne zawierające ekstrakt kawy.
Poniżej 0,15 g/l: Napoje bezalkoholowe aromatyzowane z wyjątkiem napojów z udziałem mleka
Poniżej 1 g/kg: Pulpy, przeciery owocowe, przetwory: owocowe, pomidorowe i rybne, sosy warzywne i warzywno owocowe. Koncentraty mieszanek zelujących do niskosłodzonych przetworów owocowych. Sałatki warzywno-mięsne, warzywno-rybne, warzywno-owocowe w jednostkowych opakowaniach niehermetycznych do sprzedaży detalicznej. Sosy sałatkowe, majonezy wyłącznie z naturalnymi dodatkami, majonezy niskotłuszczowe. Musztarda. Masło o obniżonej zawartości tłuszczu. Margaryny, tłuszcze cukiernicze, piekarskie i kuchenne. Ekstrakt słodowy stosowany w piekarstwie.
Poniżej 1,5 g/kg: Koncentrat pomidorowy składowany w beczkach jako półprodukt.
Poniżej 2 g/kg: Krewetki gotowane i ich przetwory
TRANSPORT I PRZECHOWYWANIE:
Nie stwarza zagrożenia w transporcie. Worki polietylenowe (25 kg). Przechowywanie w pomieszczeniach suchych, przewiewnych.
 
ZAGROŻENIA I ZAPOBIEGANIE:
Stosowany w zalecanych normach między narodowych przez instytuty żywności i leków FDA z kontrola GMP jest bezpieczny dla zdrowia.

Porównując dla przykładu, antybiotyki czynią znacznie więcej szkód w organizmie niż benzoesan sodu. Antybiotyki niszczą prawidłowe środowisko jelita i prowadzą do zagrzybiania organizmu i rozmnażania się pasożytów. Wiecej - www.gronkowiec.pl/antybiotyki.html

Benzoesan sodu -  sprzyjający prawidłowej mikroflorze -  jest przyjazny dla bakterii acidophilnych i niekorzystny dla pleśni i grzybów w organizmie.

Pyły w bardzo dużej koncentracji mogą tworzyć mieszaninę wybuchową oraz powodować podrażnienia błon śluzowych nosa, przewodu pokarmowego i oddechowego.
Stosować podstawowe zasady ochrony przemysłowej.
 
ODDZIAŁYWANIE NA ŚRODOWISKO:
Ulega łatwo biodegradacji, zatem nie kumuluje się.

*  inhibicja zahamowanie, opóźnienie jakiegoś procesu w organizmie; psych. powstrzymywanie się od działań wynikających ze spontanicznych popędów, podniet, skłonności, instynktów; chorobliwe zahamowanie normalnych, dobroczynnych impulsów czy działań, skutkiem konfliktu wewnętrznego a. z otoczeniem.
Etym. - łac. inhibitio 'powstrzymanie' od inhibēre 'powstrzymać; ujarzmić'; zob. in- 2; -hibēre od habēre, zob. habit.