|
 Ziołolecznictwo,
fitoterapia, tradycyjna gałąź wiedzy o leczniczym
działaniu i zastosowaniu roślin. Od zamierzchłych czasów
człowiek, próbował i stopniowo zdobywał doświadczenie
w wykorzystywaniu różnych roślin do celów leczniczych.
Wykopaliska i stare zapiski najstarszych kultur - starochińskiej,
staroindyjskiej, sumeryjskiej czy egipskiej informują o stosowaniu
rozmaitych ziół do leczenia chorób. Z czasów Grecji i Rzymu
mamy już obszerne informacje o stosowanych lekach i preparatach
ziołowych.
W
średniowieczu wiedza zielarska mieszała się z przesądami
i wiarą w magiczne właściwości ziół. W kulturach
plemiennych leczeniem zajmowali się szamani lub znachorzy, którzy
łączyli stosowanie ziół z magią, zaklęciami, modłami
i różnymi tajemnymi praktykami. W medycynie ludowej
jeszcze dzisiaj można znaleźć pozostałości tych dawnych
wierzeń. Do upowszechnienia wiedzy zielarskiej przyczyniły się
klasztory, przy których powstawały szpitale i ogródki
zielarskie.
W
XIX i XX wieku wraz z rozwojem chemii rozpoczęto
badania składu chemicznego surowców roślinnych. Pozwoliło to
potwierdzić lecznicze działanie wielu roślin i wyizolować
związki chemiczne o wyraźnym działaniu farmakologicznym.
Współczesna fitoterapia jest dyscypliną naukową łączącą
tradycyjną wiedzę ziołolecznictwa z aktualnymi wynikami
najnowszych badań naukowych. Istnieje stałe zainteresowanie leczeniem i profilaktyką
zdrowia za pomocą ziół, często leczeniem bardzo skutecznym i pozbawionym
negatywnych skutków ubocznych działania leków syntetycznych.
Dotyczy to szczególnie profilaktyki zdrowia, leczenia dzieci i osób
starszych. Ujemną stroną stosowania nieprzetworzonych leków
ziołowych jest czasochłonność ich przygotowania samemu i stosowania.
Tradycyjnie,
zioła mogą być stosowane w postaciach naporu, odwaru,
wyciągu, syropu, nalewki, soku, proszku lub maści. Niektóre
technologie przetwarzania surowców ziołowych termolabilnych
(np.
liofilizacja,
dehydratyzacja),
pozwalają na zachowanie aktywnych składników leczniczych w wyprodukowanych
suplementach i lekach a nawet większą ich koncentrację.
Dzięki liofilizacji owocu Noni w preparacie Polinesian
Noni, uzyskano skoncentrowanie najcenniejszych składników
leczniczych silnie higroskopijnych tzn. o bardzo wysokim stopniu
wchłanialności.
Stąd bierze się tak wysoka skuteczność produktu Polinesian
Noni, wciąż zadziwiająca nas wszystkich w przypadku
wspomagania leczenie wielu różnych
chorób. [Więcej  ]
Zioła lecznicze zbierane są jako rośliny dziko rosnące jak w
przypadku owoców Noni. Do celów leczniczych wykorzystuje się części roślin
posiadających największą ilość pożądanych składników. Są
to korzenie, kłącza, kora, ziele, liście, pączki, kwiaty,
owoce, nasiona. Zbieranie i stosowanie w celach
leczniczych ziół bez odpowiedniej wiedzy zielarskiej może
stanowić zagrożenie dla zdrowia a nawet życia.
Dlatego bezpiecznie jest stosować naturalne suplementy w
profilaktyce wg. receptury na opakowaniu lub zwiększać
odpowiednio 2-4- krotnie dawkę, aby uzyskać ich efekty
lecznicze. W tym celu dla mało doświadczonych osób poleca się
wstępną konsultację ze specjalistą zajmującym się zawodowo
dietetycznymi środkami spożywczymi - suplementami CaliVita
oraz dietą. [Więcej ]
Liofilizacja,
suszenie sublimacyjne, stosowane do produktów termolabilnych,
tzn. nieodpornej na ogrzewanie i pasteryzowanie np. żywności
tak jak owoce Noni, w celu zabezpieczenia najcenniejszych składników
leczniczych (np.
prokseronaza), ulegających zniszczeniu pod wpływem wyższej niż
+ 50 °C temperatury i pasteryzacji.
W
procesie liofilizacji należy najpierw zamrozić suszony owoc
(poniżej -40°C), a następnie wytworzyć próżnię (ok.
1 Pa) niezbędną do zapoczątkowania
sublimacji
wody, dostarczać w sposób kontrolowany ciepło podtrzymujące
sublimację oraz usuwać (np. wymrażać) powstającą parę
wodną.
Preparaty
liofilizowane tzw.
liofilizaty, dzięki rozwiniętej (tzn. dużej) powierzchni,
odznaczają się na ogół dobrą rozpuszczalnością, często
też są silnie higroskopijne (doskonale wchłanialne). Wśród
liofilizowanych produktów CaliVita można wymienić
Polinesian Noni oraz AC Zymes.
Sublimacja,
przemiana fazowa polegająca na bezpośrednim przejściu
substancji z fazy stałej do gazowej np. z lodu do pary
wodnej (bez stopienia). Prężność pary nad tą substancją
musi być niższa aniżeli ciśnienie w punkcie potrójnym
(punkt układu jednoskładnikowego, w którym fazy: stała,
ciekła i gazowa, pozostają w równowadze), natomiast
temperatura sublimacji musi być niższa od temperatury
topnienia.
Dehydratyzacja
Dehydratyzacja
najnowocześniejsza technologia próżniowego suszenia surowców
roślinnych lub innych w naturalnej temperaturze bez
podgrzewania w czasie czterech sekund. Proces dehydratyzacji
zapewnia pełne wykorzystanie skladników i najwyższy skutek
działania danego produktu. Z produktów CaliVita znany jest
np. dehydratyzowany Nopalin.
|
