|
*
* *
 Od
4 lat musiałem brać leki na problemy z tarczycą. Badania
krwi też wskazywały, że mój TSH hormonów nie jest
poprawny. Tydzień później, zacząłem pić sok noni po 60
ml każdego ranka i wieczora - łącznie 120 ml, przez około
3 tygodnie. Później 60ml tylko rano na czczo. W tamtym
czasie miałem umówiony termin wizyty u lekarza. Zbadali moją
krew szczególnie na TSH. Później po około 6 tygodniach byłem
umówiony na badania tarczycy w klinice. Między
pierwszym a drugim badaniem krwi minęły dwa miesiące.
Wyniki pokazywały normalne wartości. Przez te 2 miesiące
nie brałem jakiekolwiek innego leku. R.G T, AUT 28
październik 2000
*
* *
Piję
noni od ponad dwunastu miesięcy i już nie biorę lekarstw na
moje: ciśnienie krwi, tarczycę, artretyzm, bóle mięśni,
ogólne bóle, bóle głowy, migreny i sprawy kobiece.
Marion C., AUS 1 luty 2002
*
* *
Moi
rodzice otrzymali informację o noni w lutym 1998. Miałam
wtedy 14 lat i cierpiałam na niedoczynność tarczycy. To
powodowało u mnie brak energii, osłabiony system
immunologiczny, silne bóle głowy oraz powiększoną tarczycę.
Byłam pod opieką lekarską i na przepisanych lekach ale to
nie dawało efektów. To było w czasie, kiedy moi ludzie
uczyli się o soku noni i sugerowali mi, że może to mi pomóc
na mój problem. Zaczęłam brać 4 miarki (4 x po 30ml)
dziennie i w ciągu jednego tygodnia zgrubienie znacznie zeszło.
W ciągu dwóch tygodni zgrubienie całkiem znikło i czułam
się świetnie. Rok później moje badania krwi wykazały
normalny poziom hormonu tarczycowego. Wszystkie późniejsze
badania wykazały że moja tarczyca jest normalna. Laura
D., CAN 16 maja 2002
Więcej historii tutaj - link:
http://www.euromentor.org.pl/autoryzacja/historie2.html
WNIOSKI:
Szeroko
rozpowszechniony sukces noni jest związany z teorią, że działa
ona jak
adaptogen. Teoria ta opiera się na badaniach zebranych
od ponad 50 lekarzy i innych, zajmujących się zdrowiem
specjalistów, jak również na klinicznych badaniach dr Ralpha
Heinicke. W gruncie rzeczy, sok noni zawiera naturalny dodatek
żywieniowy, który pomaga "chorym" komórkom powrócić do stanu
zdrowia. Jeśli organizm uwalnia zbyt dużo lub zbyt mało
naturalnych substancji, efektem tego są osłabione lub "chore"
komórki. Adaptogen pomaga wyregulować ilości substancji, które
uwalnia organizm.
Oto przykład, jak pracuje adaptogen. Stan, w którym organizm
wypuszcza zbyt dużo hormonu tarczycy nazywa się nadczynnością
tarczycy. Ludzie w tym stanie są nerwowi,
dużo się pocą, tracą
masę ciała i mają zbyt dużo energii. Adaptogen, jaki
znaleziono w składnikach noni, pomaga w zmniejszeniu
nieprawidłowo wysokich ilości produkowanego hormonu tarczycy,
tak więc organizm powraca do prawidłowych funkcji tarczycy,
czyli do stanu nazywanego eutyreozą.
Z drugiej strony, osoby,
które wytwarzają zbyt małe ilości hormonu tarczycy, są
ociężałe, zmęczone, łatwo tyją, mają kruche paznokcie i często
skarżą się na
zaparcia,
wynikające z
zaburzenia równowagi mikroflory. Ten stan nazywa się niedoczynnością
tarczycy. Znowu, adaptogen, taki jak noni, mógłby pomóc
zwiększyć produkcję hormonu tarczycy i organizm powraca do
homeostazy, czyli stanu równowagi.
Należy pamiętać, że adaptogen z owocu noni jest suplementem żywieniowym, a nie
lekiem!
Jednak, jak wynika z wielu doświadczeń, sok z noni może pomóc
lekarstwom działać bardziej skutecznie, stosowanym w mniejszych dawkach,
zmniejszając w ten sposób zwykłe działania niepożądane
niektórych leków farmakologicznych.
Co w noni działa jak adaptogen - czyli jak ta substancja
działa wewnątrz naszego organizmu?
Szczegółowy opis tutaj:
http://www.faceci.com.pl/noni_valeria2.html
E-recepty,
klasyczne zestawy produktów CaliVita:
Przy nadczynności tarczycy:
Polinesian Noni
kapsułki,
Super Co Q10,
Stress
Management B com.,
C 500/C1000,
AC Zymes
i
Green Care.
Przy niedoczynności tarczycy:
Polinesian Noni
kapsułki,
Stress
Management B com.,
C 500/C1000,
Spirulina Max
lub doskonały pomocny produkt -
OCEAN21
i
Nopalin
Przy guzkach na tarczycy lub wole:
Polinesian Noni
kapsułki ( 2 x po 3 kaps.), Shark Aid (3 x po 5 tabl.),
Zenthonic
3 x po 20ml z wodą,
Garlic Caps
2 x po 2 kapsułki, Nopalin
2 x dziennie po 3 tabl.
Cennik detaliczny oraz w niższych cenach klubowych raz
formularze zamówienia
TARCZYCA - nie
można bez niej żyć
Trochę
anatomii
Dlaczego potrzebujemy jodu
Biosynteza czyli produkcja
hormonów
Wpływ hormonów tarczycy na organizm
System kontroli
Nadczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy
ŚWIATOWY TYDZIEŃ WALKI Z CHOROBAMI TARCZYCY
Gruczoł tarczowy popularnie zwany tarczycą jest
nieparzystym narządem należącym do układu wydzielania
wewnętrznego. Tarczyca - w kształcie przypominająca motyla -
jest gruczołem położonym u podstawy szyi. Znajduje się na przednio-bocznej powierzchni
szyi poniżej wyniosłości krtaniowej zwanej "jabłkiem Adama",
tuż pod skórą. Ze względu na takie położenie jest jedynym
gruczołem dokrewnym, którego powiększenie można od razu
zauważyć gołym okiem. Poza tym jest łatwo dostępny do badania,
co sprzyja szybkiemu wykrywaniu wszelkich nieprawidłowości.
Tarczyca zbudowana jest z dwóch symetrycznych płatów
połączonych cieśnią. Miąższ narządu składa się z dwóch
rodzajów komórek o różnej funkcji i budowie. Komórki
pęcherzykowe albo główne stanowią około 80% masy gruczołu.
Biorą udział w przemianie jodowej i biosyntezie hormonów.
Układają się w struktury zwane pęcherzykami, które mają
średnicę 0.05-0.12 mm. i są wypełnione koloidem - wydzieliną
komórek głównych. Pozostałe 20% gruczołu to komórki C zwane
także okołopęchęrzykowymi. W miąższu prawidłowego gruczołu
leżą one między pęcherzykami. Nie biorą udziału w przemianach
jodowych ustroju.
Powierzchnię gruczołu pokrywa torebka łącznotkankowa. Na
tylnej powierzchni tarczycy znajdują się dwie pary gruczołów
przytarczycznych odpowiedzialnych za gospodarkę
wapniowo-fosforanową ustroju. Szacuje się, że na schorzenia
tarczycy pięć razy częściej cierpią kobiety niż mężczyźni.
Tarczyca produkuje hormony, które regulują metabolizm i
prawidłową czynność wszystkich tkanek i narządów ciała,
odpowiadają za wzrost młodych organizmów i rozwój płciowy, a w
okresie życia płodowego i u małych dzieci wpływają na rozwój
mózgu.
Zadanie tarczycy polega na produkcji trzech hormonów
niezwykle ważnych dla funkcjonowania ludzkiego organizmu:
- tyroksyny (T4),
- trójjodotyroniny (T3)
- kalcytoniny.
Prawidłowa praca tarczycy zależy od jodu. Ponieważ organizm
ludzki tego pierwiastka nie potrafi wytworzyć, musi być on mu
dostarczany wraz z pożywieniem. Ta właśnie zależność od
czynnika zewnętrznego, jakim jest jod, wyróżnia tarczycę od
innych gruczołów dokrewnych. Szacuje się, że przeciętna dieta
dostarcza około 100-200 mikrogram jodu na dobę. Jest to ilość
całkowicie wystarczająca i zapewniająca prawidłową funkcję
gruczołu. Komórki tarczycy potrafią wychwytywać jod z krwi
(dokąd trafia z przewodu pokarmowego), zagęszczać go i
magazynować. Niedobór jodu w pożywieniu jest w naszym kraju
główną przyczyną wystąpienia wola obojętnego, czyli
powiększenia tarczycy przebiegającego z jej normalną
czynnością wydzielniczą (poziom hormonów we krwi jest w
normie).
Biosynteza T4 i T3 to
skomplikowany i kilkuetapowy proces. Jest on uwarunkowany
odpowiednim stężeniem jodu w gruczole, jego wyłapywaniem przez
komórki pęcherzykowe, sprawnym działaniem układów
enzymatycznych oraz obecnością specjalnego białka -
tyreoglobuliny. Białko to zawiera aminokwas tyrozynę, który
wchodzi w reakcję z jodem tworząc wyżej wymienione hormony. Są
one następnie przechowywane w pęcherzykach pod postacią
koloidu. Głównym produktem tarczycy jest tyroksyna (T4) i jest
to jedyne miejsce jej powstawania. Natomiast trójjodotyronina
tylko w 20-40% jest syntetyzowana w gruczole. Główna produkcja
zachodzi w tkankach obwodowych (przede wszystkim w wątrobie
oraz nerkach) i polega na odpowiednich przemianach tyroksyny
do trójjodotyroniny.
Kalcytonina jest hormonem, którego wydzielanie zachodzi w
komórkach okołopęcherzykowych czyli komórkach C (od słowa
calcitonin). Jego produkcja jest niezależna od stężenia jodu.
Hormony tarczycy są odpowiedzialne za prawidłowe
funkcjonowanie wszystkich tkanek organizmu. Mają wpływ
na różnicowanie, wzrost i metabolizm komórek. Ich właściwe
stężenie jest szczególnie ważne dla normalnego rozwoju płodu.
Od nich to zależy przede wszystkim kształtowanie mózgu,
zawiązków zębów i układu kostnego. U wszystkich - dzieci i
dorosłych - zarówno niedobór jak i nadmiar hormonów tarczycy
zaburza działanie wielu układów i jest przyczyną poważnych
schorzeń.
Najprościej mówiąc działanie tyroksyny i trójjodyrozyny polega
na pobudzaniu aktywności metabolicznej tkanek ustroju co
wyraża się zwiększonym zużyciem tlenu, glukozy, i tłuszczów na
poziomie komórkowym. Ponadto stymulują one rozwój ośrodkowego
układu nerwowego, pobudzają wchłanianie węglowodanów oraz
regulują metabolizm cholesterolu. Mają także pobudzający wpływ
na kurczliwość włókien mięśniowych.
Zadanie kalcytoniny to czuwanie nad równowagą
wapniowo-fosforanową organizmu. Funkcję tę sprawuje razem z
parathormonem wydzielanym przez przytarczyce. Można więc
powiedzieć, że odpowiadają one za stan naszych kości.
Kalcytonina zmniejsza stężenie wapnia w surowicy krwi poprzez
hamowanie uwalniania jonów wapnia z tkanki kostnej. Stężenie
fosforanów w surowicy także ulega zmniejszeniu, ale ten efekt
jest słabo wyrażony.
Czynność tarczycy jest sterowana przez podwzgórze i przysadkę,
które wraz z tarczycą tworzą układ ujemnego sprzężenia
zwrotnego. Podwzgórze produkuje neurohormon tyreoliberynę TRH,
który działając na przedni płat przysadki pobudza go do
produkcji hormonu tyreotropowego TSH. Natomiast TSH pobudza
tarczycę do wydzielania T4 i T3. Zwiększone stężenie T3 hamuje
wydzielanie TSH w przysadce, natomiast małe stężenie T3 we
krwi jest sygnałem do większego wydzielania TSH. Niski poziom
TSH stymuluje zwiększoną produkcję TRH i na odwrót: wysoki ją
hamuje.
Do schorzeń upośledzających pracę tarczycy prof. Nauman
zaliczył niedoczynność i nadczynność tego gruczołu.
Stan chorobowy spowodowany
nadmierną produkcją tyroksyny i trójjodotyroniny nazywamy
nadczynnością tarczycy. Cztery razy częściej zapadają
na nią kobiety niż mężczyźni. Najczęstszą przyczyną
nadczynności tarczycy jest choroba Graves-Basedowa oraz wole
guzowate nadczynne.
Przyczyna choroby Graves-Basedowa nie jest do końca
wyjaśniona. Na pewno ważną rolę w patogenezie odgrywają
uwarunkowania genetyczne. Około 15% chorych przyznaje, że to
schorzenie występuje także wśród innych członków ich rodzin.
Jest to choroba autoimmunologiczna czyli spowodowana pewnym
defektem układu odpornościowego. Polega on na tym, że organizm
przestaje rozpoznawać swoje własne tkanki i niszczy je jako
obce. Zjawisko to nazywa się autoagresją. Zapoczątkowanie tego
procesu w wielu przypadkach może być poprzedzone zakażeniem
bakteryjnym lub wirusowym, urazem fizycznym czy psychicznym.
Chorują głównie kobiety między 30 a 50 rokiem życia, natomiast
dzieci i osoby w wieku podeszłym stosunkowo rzadko.
Główną przyczyną nadczynności tarczycy u osób starszych
jest obecność nadczynnego (toksycznego) wola guzkowego.
Nadmierne wydzielanie hormonów może być tutaj spowodowane
zarówno przez jeden guzek jak i większą ich liczbę. W
przypadku jednego guzka wywołującego symptomy choroby
posługujemy się terminem gruczolak toksyczny. Nadczynność
tarczycy również może być maskowana przez starzenie się -
kobiety mogą uważać, że takie objawy, jak nadmierna nerwowość,
wzrost potliwości, kołatanie serca, zmęczenie są związane z
menopauzą, a nie z chorobą tarczycy.
Objawy nadczynności tarczycy są takie same niezależnie
od przyczyny, która je wywołuje. Ponieważ zaburzenia dotyczą
wielu narządów i mogą występować w różnym nasileniu to obraz
kliniczny jest zmienny i niejednorodny.
Chorzy mają liczne dolegliwości, które z reguły narastają
stopniowo. Najczęściej skarżą się na stałe osłabienie,
chudnięcie mimo dobrego apetytu, bicie serca,
potliwość,
drżenie rąk oraz uczucie gorąca. Chory promieniuje ciepłem, co
wyczuwa się nawet bez dotykania. Wystarczy potrzymać rękę na
wysokości 1-2 centymetrów ponad skórą. U wielu chorych
pojawiają się obrzęki stóp i podudzi. Do tego mogą dochodzić
zaburzenia snu, uporczywe biegunki, płaczliwość, drażliwość, a
nawet wybuchowość. Zakłócenia cyklu miesięcznego lub przerwa w
miesiączkowaniu dopełniają obrazu choroby u kobiet.
Nadczynności tarczycy z reguły towarzyszy powiększenie
gruczołu tarczowego, choć zdarzają się też przypadki z
tarczycą prawidłowych rozmiarów. Powiększona tarczyca
nazywa się wolem.
W chorobie Graves-Basedowa dochodzi też do wytrzeszczu
oczu, który może być przyczyną (na szczęście dość rzadko)
groźnych i trudnych do leczenia powikłań. Leczenie ma na
celu przywrócenie stężenia hormonów do normy i usunięcie
objawów klinicznych. Wg. medycyny klasycznej, można to
uzyskać trzema sposobami: farmakologicznie, radioaktywnym
jodem, chirurgicznie. Można wziąć tez pod uwagę wspomaganie
naturalnymi preparatami:
Polinesian NONI,
Garlic Caps,
Green Care,
Super Coenzym Q 10 lub
Sublinqual Co Q10 i
C 1000 oraz
Full Spectrum.
W około 50% przypadków uzyskuje się ustąpienie objawów choroby
za pomocą leków hamujących wydzielanie tyroksyny i
trójjodotyroniny. Leczenie farmakologiczne stanowi też etap
przygotowawczy do leczenia radykalnego, polegającego na
stosowaniu jodu promieniotwórczego lub wycięciu części
gruczołu. Radykalne leczenie jest bardzo skuteczne i w jego
wyniku większość chorych powraca do zdrowia. Trzeba jednakże
pamięta, że może ono powodować powikłania. Należy do nich
między innymi niedoczynność tarczycy, osłabienie głosu i
zaburzenia gospodarki wapniowej w ustroju. Wymagają one
oddzielnego leczenia.
Przy
niedostatecznym wydzielaniu hormonów przez tarczycę
rozwija się ogólnoustrojowa choroba zwana niedoczynnością
tarczycy. Występowanie niedoczynności tarczycy rośnie wraz
z wiekiem. Jest to związane z upośledzeniem funkcji przysadki
mózgowej wydzielającej hormon TSH (tyreotropowy), który
pobudza tarczycę do produkcji hormonów - tetrajodotyroniny
(inaczej tyroksyny, T4) i trójjodotyroniny (T3). Może być ona wynikiem, jak już wspominaliśmy
wyżej, zabiegu operacyjnego lub leczenia radiojodem.
Najczęstszą jednak przyczyną są procesy autoimmunizacyjne
wywołujące przewlekły proces zapalny gruczołu i jego postępowe
niszczenie. Czasami przyczyną niewystarczającego poziomu
hormonów jest niewydolność przysadki, która wydziela za mało TSH. Częściej niż pozostali chorują kobiety w wieku 40-60 lat.
Zdaniem prof. Andrzeja Milewicza, prezesa Polskiego
Towarzystwa Endokrynologicznego, rozpoznawanie niedoczynności
tarczycy może utrudniać fakt, że często jej objawy - takie jak
zmęczenie, skłonność do depresji, pogorszenie sprawności
umysłowej - są mylone z objawami procesu starzenia się.
Tymczasem z okazji Tygodnia Walki z Chorobami Tarczycy (18-22
maja 2009), prof. Janusz Nauman, Konsultant Krajowy ds.
Endokrynologii przypomniał, że nieleczone choroby
tarczycy mogą prowadzić do trwałej utraty zdrowia,
inwalidztwa, a nawet zgonu. Dlatego powinny być jak
najszybciej rozpoznawane i leczone. "Jest to szczególnie
ważne w przypadku kobiet w ciąży, gdyż choroby
tarczycy - nawet te nie dające wyraźnych objawów - mogą
prowadzić do poronień lub wad w rozwoju mózgu dziecka. Dlatego
panie planujące powiększenie rodziny powinny udać się z wizytą
do endokrynologa" - zaapelował specjalista prof. Janusz
Nauman. Warto wiedzieć, iż
zbyt mała ilość hormonów tarczycy jest szczególnie
niebezpieczna u kobiet w ciąży, ponieważ są one niezbędne
dla prawidłowego rozwoju płodu. Ich niedobór na tym etapie
rozwoju organizmu powoduje ciężkie upośledzenie dziecka
zwane matołectwem. U dzieci starszych następstwa nie są
już tak poważne. Objawy są podobne jak u chorych dorosłych.
Dodatkowo towarzyszy im opóźnienie rozwoju intelektualnego
i wzrostu. Niedoczynność tarczycy prowadzi do
zwolnienia przemiany materii. Mniejsza jest wtedy
produkcja energii cieplnej i zużycie tlenu. Chorzy odczuwają
stale chłód (nawet gdy na dworze jest ciepło), a temperatura
ciała jest obniżona. Skarżą się na łatwe męczenie i dokuczliwe
osłabienie. Stają się senni, spowolnieni fizycznie i
psychicznie. Mają problemy z koncentracją i wyraźnie gorszą
pamięć. Wzrasta masa ciała mimo braku apetytu. U większości
chorych stwierdza się nadwagę. Występują kłopotliwe
zaparcia. Pojawiają się obrzęki, zwłaszcza na twarzy.
Staje się ona "nalana", zasiniona, z obrzękiem powiek i
zwężeniem szpar powiekowych. Zmiany te nadają jej wyraz
senności. Włosy wypadają, są szorstkie, łamliwe i bez
połysku. U kobiet miesiączki są nieregularne i
trwają dłużej niż zwykle. Mężczyźni cierpią na impotencję.
Leczenie niedoczynności polega na doustnym podawaniu
preparatów tyroksyny. Wyniki leczenia są z reguły bardzo
dobre. Można wziąć też pod uwagę wspomaganie naturalnym jodem
stosując algi w formie preparatu naturalnego
OCEAN21
oraz
Spirulina MAX.
ŚWIATOWY TYDZIEŃ WALKI Z CHOROBAMI TARCZYCY
Do chorób, które nie powodują zaburzeń czynności tarczycy, ale
nieleczone mogą prowadzić do znacznego pogorszenia stanu
zdrowia prof. Nauman zaliczył wole miąższowe obojętne,
wole wieloguzkowe nietoksyczne, autoimmunologiczną
chorobę Hashimoto i poporodowe autoimmunologiczne
zapalenie tarczycy.
Wole guzkowe jest najczęstszą chorobą
tarczycy w Polsce, jak twierdzi prof. Barbara
Jarząb z Centrum Onkologii w Gliwicach. Problemem jest to, że
nawet badanie USG nie pozwala guzków łagodnych odróżnić od
raka tarczycy. Tylko biopsja cienkoigłowa może dać na ten
temat konkretną informację, ale czasem nawet to badanie nie
jest rozstrzygające i wtedy warto wykonać operację,
podkreśliła specjalistka. Jak wyjaśniła, tylko w 10 proc.
przypadków okazuje się, że operowany chory ma nowotwór
złośliwy.
Jak podkreśliła prof. B.Jarząb, wyniki leczenia raka tarczycy
są w Polsce lepsze niż pozostałych krajach UE - odsetek
wyleczonych chorych wynosi odpowiednio 95 proc. i 90 proc.
Według prof. Jarząb, mitem jest jakoby po awarii elektrowni
atomowej w Czarnobylu w Polsce wzrosła liczba zachorowań na
raka tarczycy. "Badania epidemiologiczne przeprowadzone po
10 latach od wybuchu wskazują, że dzięki akcji podawania jodu
stabilnego dzieciom w Polsce nie było znaczącego wzrostu
zachorowań na raka tarczycy, jaki obserwowano np. na Białorusi
czy Ukrainie" - podkreśliła.
Dr Helena Jastrzębska z Kliniki Endokrynologii w Centrum
Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie przypomina o
konieczności zwiększenia spożycia jodu w okresie ciąży.
Jest to pierwiastek niezbędny do produkcji hormonów tarczycy.
Ze względu na zwiększoną produkcję tych hormonów,
zapotrzebowanie na jod w ciąży jest wyższe niż u
przeciętnej dorosłej osoby i wynosi ok. 250 mikrogramów na
dobę. Nie powinno jednak przekraczać 500 mikrogramów, bo
płód nie ma mechanizmów pozwalających mu zaadoptować się do
nadmiaru jodu. Do skutków nieleczenia niedoczynności
tarczycy u ciężarnej dr Jastrzębska zaliczyła częstsze
poronienia, wysoką śmiertelność noworodków,
uszkodzenie mózgu u dzieci, upośledzenie rozwoju
szkieletu, zębów i płuc.
Aby zwiększyć świadomość Polaków na temat schorzeń tarczycy w
dniach 18-22 maja 2009 po raz pierwszy w naszym kraju był
obchodzony Tydzień Walki z Chorobami Tarczycy. Jest to
inicjatywa Międzynarodowej Federacji Tyreologicznej, a
współorganizatorami są Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne i
Polskie Towarzystwo Tyreologiczne. W tych dniach został
przeprowadzony program bezpłatnych badań tarczycy. Kampanię
wspierały aktorka Agnieszka Włodarczyk oraz wielokrotna
medalistka Mistrzostw Świata i Polski w skoku o tyczce -
Monika Pyrek. Obie panie leczyły się z powodu choroby
tarczycy.
|
|
|
