POMOC POLINESIAN NONI W PROBLEMACH HORMONALNYCH TARCZYCY

Opracowanie i konsultacja:
mgr Renata Zarzycka>>

Badania przeprowadzone w kwietniu 2009 r. wśród 656 Polaków w wieku 30-70 lat wykazały, że 44 proc. osób nie potrafi wymienić żadnego objawu chorób tarczycy, a 73 proc. respondentów nigdy nie badało się pod kątem zaburzeń w pracy tego narządu.

Pani Eugenia miała poważny problem od wielu lat - usunięto jej operacyjnie tarczyce. W związku z tym wiele funkcji w organizmie przestało prawidłowo pracować. Pani Eugenia miała poważne problemy z układem trawiennym, musiała dokonywać cudów w celu wypróżnienia, miała wciąż pełen, napuszony, obrzmiały i bolesny brzuch.
Już w pierwszych dniach zastosowania Polinesian Noni oraz Super Coenzym Q10 firmy CaliVita, poczuła ogromna ulgę.  Aktywne elementy wchodzące w skład soku z Noni, poprzez reakcje biochemiczna rozkładają zgromadzone w jelitach produkty gnicia i osad, oczyszczając tym samy błonę śluzową żołądka i jelit. Oczyszczanie to przejawia się w wyjątkowy sposób - powstają gazy w jelitach. Noni okazało się rewelacyjne pod tym względem - z Pani Eugenii zaczęły wydobywać się niezliczone ilości gazów o przykrym zapachu. A cała rodzina nie wiedziała czy uciekać gdzieś daleko..., czy cieszyć się z poprawy stanu zdrowia Pani Eugenii. Dziś Pani Eugenia czuje się bardzo dobrze,  zmniejszyła swoja wagę i jest zadowolona z kuracji. Stosuje dalej sok z Noni, który reguluje jej wszystkie zaburzone wcześniej funkcje w organizmie również przemianę materii.

*  *  *

Młoda dziewczyna po nadmiernym odchudzaniu, miała problemy z anoreksją. Narzekała na nieregularny i bolesny okres, na powiększoną tarczyce oraz bezsenność. A do tego problemy z wypróżnieniami i powiększonymi migdałkami, które lekarze chcieli usunąć. Dziewczyna zrobiła się przygnębiona i wpadła w depresję.
Przy takim stanie organizmu i nie skutecznym jak dotąd leczeniu, Polinesian Noni był jedynym produktem, który mógł bez większego problemu zaradzić jej wszystkim problemom.
W krótkim czasie od rozpoczęcia kuracji Polinesian Noni, nastąpiła poprawa w koncentracji i zasypianiu. Dalej powrócił apetyt, uregulowały się wypróżnienia. Stopniowo zmniejszyły się dolegliwości z chronicznym zapaleniem migdałków. Po około trzech miesiącach nie było już śladu po powiększonej tarczycy, dziewczyna przestała często się przeziębić, a problem z nieregularnymi i bolesnymi miesiączkami sam zniknął. Przy okazji zauważyła, że zniknęły gdzieś trądzikowe pryszcze...
Młoda dziewczyna znów ma dobry nastrój i zapał do pracy, czuje się doskonale. Ma piękne włosy, wolną od pryszczy skórę i smukłą ale zdrową sylwetkę. Nie chce już tak więcej cierpieć -  Polinesian Noni stosuje dziś profilaktycznie.

*  *  *

Od 4 lat musiałem brać leki na problemy z tarczycą. Badania krwi też wskazywały, że mój TSH hormonów nie jest poprawny. Tydzień później, zacząłem pić sok noni po 60 ml każdego ranka i wieczora - łącznie 120 ml, przez około 3 tygodnie. Później 60ml tylko rano na czczo. W tamtym czasie miałem umówiony termin wizyty u lekarza. Zbadali moją krew szczególnie na TSH. Później po około 6 tygodniach byłem umówiony na badania  tarczycy w klinice. Między pierwszym a drugim badaniem krwi minęły dwa miesiące. Wyniki pokazywały normalne wartości. Przez te 2 miesiące nie brałem jakiekolwiek innego leku.  R.G T, AUT 28 październik 2000 

 *  *  *

Piję noni od ponad dwunastu miesięcy i już nie biorę lekarstw na moje: ciśnienie krwi, tarczycę, artretyzm, bóle mięśni, ogólne bóle, bóle głowy,  migreny i sprawy kobiece.  Marion C., AUS 1 luty 2002

*  *  *

 Moi rodzice otrzymali informację o noni w lutym 1998. Miałam wtedy 14 lat i cierpiałam na niedoczynność tarczycy. To powodowało u mnie brak energii, osłabiony system immunologiczny, silne bóle głowy oraz powiększoną tarczycę. Byłam pod opieką lekarską i na przepisanych lekach ale to nie dawało efektów. To było w czasie, kiedy moi ludzie uczyli się o soku noni i sugerowali mi, że może to mi pomóc na mój problem. Zaczęłam brać 4 miarki (4 x po 30ml) dziennie i w ciągu jednego tygodnia zgrubienie znacznie zeszło. W ciągu dwóch tygodni zgrubienie całkiem znikło i czułam się świetnie. Rok później moje badania krwi wykazały normalny poziom hormonu tarczycowego. Wszystkie późniejsze badania wykazały że moja tarczyca jest normalna. Laura D., CAN 16 maja 2002 

Więcej historii tutaj  - link:  http://www.euromentor.org.pl/autoryzacja/historie2.html

WNIOSKI:

Szeroko rozpowszechniony sukces noni jest związany z teorią, że działa ona jak adaptogen. Teoria ta opiera się na badaniach zebranych od ponad 50 lekarzy i innych, zajmujących się zdrowiem specjalistów, jak również na klinicznych badaniach dr Ralpha Heinicke. W gruncie rzeczy, sok noni zawiera naturalny dodatek żywieniowy, który pomaga "chorym" komórkom powrócić do stanu zdrowia. Jeśli organizm uwalnia zbyt dużo lub zbyt mało naturalnych substancji, efektem tego są osłabione lub "chore" komórki. Adaptogen pomaga wyregulować ilości substancji, które uwalnia organizm.

Oto przykład, jak pracuje adaptogen. Stan, w którym organizm wypuszcza zbyt dużo hormonu tarczycy nazywa się nadczynnością tarczycy. Ludzie w tym stanie są nerwowi, dużo się pocą, tracą masę ciała i mają zbyt dużo energii. Adaptogen, jaki znaleziono w składnikach noni, pomaga w zmniejszeniu nieprawidłowo wysokich ilości produkowanego hormonu tarczycy, tak więc organizm powraca do prawidłowych funkcji tarczycy, czyli do stanu nazywanego eutyreozą.

Z drugiej strony, osoby, które wytwarzają zbyt małe ilości hormonu tarczycy, są ociężałe, zmęczone, łatwo tyją, mają kruche paznokcie i często skarżą się na zaparcia, wynikające z zaburzenia równowagi mikroflory. Ten stan nazywa się niedoczynnością tarczycy. Znowu, adaptogen, taki jak noni, mógłby pomóc zwiększyć produkcję hormonu tarczycy i organizm powraca do homeostazy, czyli stanu równowagi.

Należy pamiętać, że adaptogen z owocu noni jest suplementem żywieniowym, a nie lekiem!

Jednak, jak wynika z wielu doświadczeń, sok z noni może pomóc lekarstwom działać bardziej skutecznie, stosowanym w mniejszych dawkach, zmniejszając w ten sposób zwykłe działania niepożądane niektórych leków farmakologicznych.

Co w noni działa jak adaptogen - czyli jak ta substancja działa wewnątrz naszego organizmu?
Szczegółowy opis tutaj:  http://www.faceci.com.pl/noni_valeria2.html

E-recepty, klasyczne zestawy produktów CaliVita:

Przy nadczynności tarczycy
: Polinesian Noni kapsułki, Super Co Q10, Stress Management B com., C 500/C1000, AC Zymes Green Care.

Przy niedoczynności tarczycy
: Polinesian Noni kapsułkiStress Management B com., C 500/C1000, Spirulina Max lub doskonały pomocny produkt - OCEAN21 i  Nopalin

Przy guzkach na tarczycy lub wole: Polinesian Noni kapsułki ( 2 x po 3 kaps.), Shark Aid (3 x po 5 tabl.),  Zenthonic  3 x po 20ml z wodą, Garlic Caps 2 x po 2 kapsułki, Nopalin 2 x dziennie po 3 tabl.

Cennik detaliczny oraz w niższych cenach klubowych raz formularze zamówienia


TARCZYCA -  nie można bez niej żyć

Trochę anatomii
Dlaczego potrzebujemy jodu
Biosynteza czyli produkcja hormonów
Wpływ hormonów tarczycy na organizm
System kontroli
Nadczynność tarczycy
Niedoczynność tarczycy
ŚWIATOWY TYDZIEŃ WALKI Z CHOROBAMI TARCZYCY

Gruczoł tarczowy popularnie zwany tarczycą jest nieparzystym narządem należącym do układu wydzielania wewnętrznego. Tarczyca - w kształcie przypominająca motyla - jest gruczołem położonym u podstawy szyi. Znajduje się na przednio-bocznej powierzchni szyi poniżej wyniosłości krtaniowej zwanej "jabłkiem Adama", tuż pod skórą. Ze względu na takie położenie jest jedynym gruczołem dokrewnym, którego powiększenie można od razu zauważyć gołym okiem. Poza tym jest łatwo dostępny do badania, co sprzyja szybkiemu wykrywaniu wszelkich nieprawidłowości.
Tarczyca zbudowana jest z dwóch symetrycznych płatów połączonych cieśnią. Miąższ narządu składa się z dwóch rodzajów komórek o różnej funkcji i budowie. Komórki pęcherzykowe albo główne stanowią około 80% masy gruczołu. Biorą udział w przemianie jodowej i biosyntezie hormonów. Układają się w struktury zwane pęcherzykami, które mają średnicę 0.05-0.12 mm. i są wypełnione koloidem - wydzieliną komórek głównych. Pozostałe 20% gruczołu to komórki C zwane także okołopęchęrzykowymi. W miąższu prawidłowego gruczołu leżą one między pęcherzykami. Nie biorą udziału w przemianach jodowych ustroju. Powierzchnię gruczołu pokrywa torebka łącznotkankowa. Na tylnej powierzchni tarczycy znajdują się dwie pary gruczołów przytarczycznych odpowiedzialnych za gospodarkę wapniowo-fosforanową ustroju. Szacuje się, że na schorzenia tarczycy pięć razy częściej cierpią kobiety niż mężczyźni.
Tarczyca produkuje hormony, które regulują metabolizm i prawidłową czynność wszystkich tkanek i narządów ciała, odpowiadają za wzrost młodych organizmów i rozwój płciowy, a w okresie życia płodowego i u małych dzieci wpływają na rozwój mózgu.

Do produkcji hormonów i wzrostu pobudza tarczycę TSH (tyreotropina) - hormon przysadki mózgowej. Jego wydzielanie jest hamowane na zasadzie ujemnej pętli sprzężenia zwrotnego przez hormony tarczycy (ściślej lokalne stężenie FT3). Dlatego przy nadmiarze hormonów tarczycy stężenie TSH maleje, przy niedoborze - wzrasta.

Jaka jest norma TSH?
Zakres normy TSH wynosi 0,4 – 4,0 mU/l.
Może się on różnić w zależności od metody pomiaru stosowanej w danym laboratorium. Zazwyczaj przy otrzymanym wyniku jest podane, jaki zakres jest uznawany za normę. Nowoczesne metody są bardzo czułe, dzięki czemu wykrywają nawet bardzo niskie stężenia TSH.

Wysokie TSH  zazwyczaj świadczy o niedoczynności tarczycy. Nie jest to jednak regułą.

Niskie TSH może świadczyć o nadczynności tarczycy. Za niskie TSH - przyczyną obniżonego stężenia hormonu tyreotropowego jest najczęściej nadczynność tarczycy, kiedy to jej hormony uwalniane w nadmiarze hamują wydzielanie TSH. Do rzadszych przyczyn należą: wtórna (uszkodzenie przysadki) i trzeciorzędowa (dysfunkcja podwzgórza) niedoczynność tarczycy, głodzenie oraz współistnienie ciężkich chorób ogólnoustrojowych.


Zadanie tarczycy polega na produkcji trzech hormonów niezwykle ważnych dla funkcjonowania ludzkiego organizmu:
- tyroksyny (T4),
- trójjodotyroniny (T3)
- kalcytoniny.
Prawidłowa praca tarczycy zależy od jodu. Ponieważ organizm ludzki tego pierwiastka nie potrafi wytworzyć, musi być on mu dostarczany wraz z pożywieniem. Ta właśnie zależność od czynnika zewnętrznego, jakim jest jod, wyróżnia tarczycę od innych gruczołów dokrewnych. Szacuje się, że przeciętna dieta dostarcza około 100-200 mikrogram jodu na dobę. Jest to ilość całkowicie wystarczająca i zapewniająca prawidłową funkcję gruczołu. Komórki tarczycy potrafią wychwytywać jod z krwi (dokąd trafia z przewodu pokarmowego), zagęszczać go i magazynować. Niedobór jodu w pożywieniu jest w naszym kraju główną przyczyną wystąpienia wola obojętnego, czyli powiększenia tarczycy przebiegającego z jej normalną czynnością wydzielniczą (poziom hormonów we krwi jest w normie).

Opis hormonów osi tarczycowej  - Hormony tarczycy to:

T4- tyroksyna - produkowana przez tarczycę
T3 - trójjodotyronina - także produkowana przez tarczycę, ale większość jej jest wytwarzana w tkankach docelowych z T4. Trójjodotyronina jest właśnie czynną postacią hormonów tarczycy, hormonem pobudzającym metabolizm

Większość hormonów tarczycy jest związanych z białkami (nieczynnych) Ponieważ na stężenie białek mogą mieć wpływ różne czynniki- oznaczamy:

FT4 - wolna tyroksynę
FT3 - wolną trójjodotyroninę

Biosynteza T4 i T3 to skomplikowany i kilkuetapowy proces. Jest on uwarunkowany odpowiednim stężeniem jodu w gruczole, jego wyłapywaniem przez komórki pęcherzykowe, sprawnym działaniem układów enzymatycznych oraz obecnością specjalnego białka - tyreoglobuliny. Białko to zawiera aminokwas tyrozynę, który wchodzi w reakcję z jodem tworząc wyżej wymienione hormony. Są one następnie przechowywane w pęcherzykach pod postacią koloidu. Głównym produktem tarczycy jest tyroksyna (T4) i jest to jedyne miejsce jej powstawania. Natomiast trójjodotyronina tylko w 20-40% jest syntetyzowana w gruczole. Główna produkcja zachodzi w tkankach obwodowych (przede wszystkim w wątrobie oraz nerkach) i polega na odpowiednich przemianach tyroksyny do trójjodotyroniny.
Kalcytonina jest hormonem, którego wydzielanie zachodzi w komórkach okołopęcherzykowych czyli komórkach C (od słowa calcitonin). Jego produkcja jest niezależna od stężenia jodu.

Hormony tarczycy są odpowiedzialne za prawidłowe funkcjonowanie wszystkich tkanek organizmu. Mają wpływ na różnicowanie, wzrost i metabolizm komórek. Ich właściwe stężenie jest szczególnie ważne dla normalnego rozwoju płodu. Od nich to zależy przede wszystkim kształtowanie mózgu, zawiązków zębów i układu kostnego. U wszystkich - dzieci i dorosłych - zarówno niedobór jak i nadmiar hormonów tarczycy zaburza działanie wielu układów i jest przyczyną poważnych schorzeń.
Najprościej mówiąc działanie tyroksyny i trójjodyrozyny polega na pobudzaniu aktywności metabolicznej tkanek ustroju co wyraża się zwiększonym zużyciem tlenu, glukozy, i tłuszczów na poziomie komórkowym. Ponadto stymulują one rozwój ośrodkowego układu nerwowego, pobudzają wchłanianie węglowodanów oraz regulują metabolizm cholesterolu. Mają także pobudzający wpływ na kurczliwość włókien mięśniowych.
Zadanie kalcytoniny to czuwanie nad równowagą wapniowo-fosforanową organizmu. Funkcję tę sprawuje razem z parathormonem wydzielanym przez przytarczyce. Można więc powiedzieć, że odpowiadają one za stan naszych kości. Kalcytonina zmniejsza stężenie wapnia w surowicy krwi poprzez hamowanie uwalniania jonów wapnia z tkanki kostnej. Stężenie fosforanów w surowicy także ulega zmniejszeniu, ale ten efekt jest słabo wyrażony.

Czynność tarczycy jest sterowana przez podwzgórze i przysadkę, które wraz z tarczycą tworzą układ ujemnego sprzężenia zwrotnego. Podwzgórze produkuje neurohormon tyreoliberynę TRH, który działając na przedni płat przysadki pobudza go do produkcji hormonu tyreotropowego TSH. Natomiast TSH pobudza tarczycę do wydzielania T4 i T3. Zwiększone stężenie T3 hamuje wydzielanie TSH w przysadce, natomiast małe stężenie T3 we krwi jest sygnałem do większego wydzielania TSH. Niski poziom TSH stymuluje zwiększoną produkcję TRH i na odwrót: wysoki ją hamuje.

Do schorzeń upośledzających pracę tarczycy prof. Nauman zaliczył niedoczynność i nadczynność tego gruczołu.

Stan chorobowy spowodowany nadmierną produkcją tyroksyny i trójjodotyroniny nazywamy nadczynnością tarczycy. Cztery razy częściej zapadają na nią kobiety niż mężczyźni. Najczęstszą przyczyną nadczynności tarczycy jest choroba Graves-Basedowa oraz wole guzowate nadczynne.

Przyczyna choroby Graves-Basedowa nie jest do końca wyjaśniona. Na pewno ważną rolę w patogenezie odgrywają uwarunkowania genetyczne. Około 15% chorych przyznaje, że to schorzenie występuje także wśród innych członków ich rodzin. Jest to choroba autoimmunologiczna czyli spowodowana pewnym defektem układu odpornościowego. Polega on na tym, że organizm przestaje rozpoznawać swoje własne tkanki i niszczy je jako obce. Zjawisko to nazywa się autoagresją. Zapoczątkowanie tego procesu w wielu przypadkach może być poprzedzone zakażeniem bakteryjnym lub wirusowym, urazem fizycznym czy psychicznym. Chorują głównie kobiety między 30 a 50 rokiem życia, natomiast dzieci i osoby w wieku podeszłym stosunkowo rzadko.

Główną przyczyną nadczynności tarczycy u osób starszych jest obecność nadczynnego (toksycznego) wola guzkowego. Nadmierne wydzielanie hormonów może być tutaj spowodowane zarówno przez jeden guzek jak i większą ich liczbę. W przypadku jednego guzka wywołującego symptomy choroby posługujemy się terminem gruczolak toksyczny. Nadczynność tarczycy również może być maskowana przez starzenie się - kobiety mogą uważać, że takie objawy, jak nadmierna nerwowość, wzrost potliwości, kołatanie serca, zmęczenie są związane z menopauzą, a nie z chorobą tarczycy.

Objawy nadczynności tarczycy są takie same niezależnie od przyczyny, która je wywołuje. Ponieważ zaburzenia dotyczą wielu narządów i mogą występować w różnym nasileniu to obraz kliniczny jest zmienny i niejednorodny.
Chorzy mają liczne dolegliwości, które z reguły narastają stopniowo. Najczęściej skarżą się na stałe osłabienie, chudnięcie mimo dobrego apetytu, bicie serca, potliwość, drżenie rąk oraz uczucie gorąca. Chory promieniuje ciepłem, co wyczuwa się nawet bez dotykania. Wystarczy potrzymać rękę na wysokości 1-2 centymetrów ponad skórą. U wielu chorych pojawiają się obrzęki stóp i podudzi. Do tego mogą dochodzić zaburzenia snu, uporczywe biegunki, płaczliwość, drażliwość, a nawet wybuchowość. Zakłócenia cyklu miesięcznego lub przerwa w miesiączkowaniu dopełniają obrazu choroby u kobiet.

Nadczynności tarczycy z reguły towarzyszy powiększenie gruczołu tarczowego, choć zdarzają się też przypadki z tarczycą prawidłowych rozmiarów. Powiększona tarczyca nazywa się wolem.

W chorobie Graves-Basedowa dochodzi też do wytrzeszczu oczu, który może być przyczyną (na szczęście dość rzadko) groźnych i trudnych do leczenia powikłań. Leczenie ma na celu przywrócenie stężenia hormonów do normy i usunięcie objawów klinicznych. Wg. medycyny klasycznej, można to uzyskać trzema sposobami: farmakologicznie, radioaktywnym jodem, chirurgicznie. Można wziąć tez pod uwagę wspomaganie naturalnymi  preparatami: Polinesian NONI, Garlic Caps, Green Care, Super Coenzym Q 10 lub Sublinqual Co Q10 i C 1000 oraz Full Spectrum.
W około 50% przypadków uzyskuje się ustąpienie objawów choroby za pomocą leków hamujących wydzielanie tyroksyny i trójjodotyroniny. Leczenie farmakologiczne stanowi też etap przygotowawczy do leczenia radykalnego, polegającego na stosowaniu jodu promieniotwórczego lub wycięciu części gruczołu. Radykalne leczenie jest bardzo skuteczne i w jego wyniku większość chorych powraca do zdrowia. Trzeba jednakże pamięta, że może ono powodować powikłania. Należy do nich między innymi niedoczynność tarczycy, osłabienie głosu i zaburzenia gospodarki wapniowej w ustroju. Wymagają one oddzielnego leczenia.

Przy niedostatecznym wydzielaniu hormonów przez tarczycę rozwija się ogólnoustrojowa choroba zwana niedoczynnością tarczycy. Występowanie niedoczynności tarczycy rośnie wraz z wiekiem. Jest to związane z upośledzeniem funkcji przysadki mózgowej wydzielającej hormon TSH (tyreotropowy), który pobudza tarczycę do produkcji hormonów - tetrajodotyroniny (inaczej tyroksyny, T4) i trójjodotyroniny (T3). Może być ona wynikiem, jak już wspominaliśmy wyżej, zabiegu operacyjnego lub leczenia radiojodem. Najczęstszą jednak przyczyną są procesy autoimmunizacyjne wywołujące przewlekły proces zapalny gruczołu i jego postępowe niszczenie. Czasami przyczyną niewystarczającego poziomu hormonów jest niewydolność przysadki, która wydziela za mało TSH. Częściej niż pozostali chorują kobiety w wieku 40-60 lat. Zdaniem prof. Andrzeja Milewicza, prezesa Polskiego Towarzystwa Endokrynologicznego, rozpoznawanie niedoczynności tarczycy może utrudniać fakt, że często jej objawy - takie jak zmęczenie, skłonność do depresji, pogorszenie sprawności umysłowej - są mylone z objawami procesu starzenia się.

Tymczasem z okazji Tygodnia Walki z Chorobami Tarczycy (18-22 maja 2009), prof. Janusz Nauman, Konsultant Krajowy ds. Endokrynologii przypomniał, że  nieleczone choroby tarczycy mogą prowadzić do trwałej utraty zdrowia, inwalidztwa, a nawet zgonu. Dlatego powinny być jak najszybciej rozpoznawane i leczone. "Jest to szczególnie ważne w przypadku kobiet w ciąży, gdyż choroby tarczycy - nawet te nie dające wyraźnych objawów - mogą prowadzić do poronień lub wad w rozwoju mózgu dziecka. Dlatego panie planujące powiększenie rodziny powinny udać się z wizytą do endokrynologa" - zaapelował specjalista prof. Janusz Nauman. Warto wiedzieć, iż zbyt mała ilość hormonów tarczycy jest szczególnie niebezpieczna u kobiet w ciąży, ponieważ są one niezbędne dla prawidłowego rozwoju płodu. Ich niedobór na tym etapie rozwoju organizmu powoduje ciężkie upośledzenie dziecka zwane matołectwem. U dzieci starszych następstwa nie są już tak poważne. Objawy są podobne jak u chorych dorosłych. Dodatkowo towarzyszy im opóźnienie rozwoju intelektualnego i wzrostu. Niedoczynność tarczycy prowadzi do zwolnienia przemiany materii. Mniejsza jest wtedy produkcja energii cieplnej i zużycie tlenu. Chorzy odczuwają stale chłód (nawet gdy na dworze jest ciepło), a temperatura ciała jest obniżona. Skarżą się na łatwe męczenie i dokuczliwe osłabienie. Stają się senni, spowolnieni fizycznie i psychicznie. Mają problemy z koncentracją i wyraźnie gorszą pamięć. Wzrasta masa ciała mimo braku apetytu. U większości chorych stwierdza się nadwagę. Występują kłopotliwe zaparcia. Pojawiają się obrzęki, zwłaszcza na twarzy. Staje się ona "nalana", zasiniona, z obrzękiem powiek i zwężeniem szpar powiekowych. Zmiany te nadają jej wyraz senności. Włosy wypadają, są szorstkie, łamliwe i bez połysku. U kobiet miesiączki są nieregularne i trwają dłużej niż zwykle. Mężczyźni cierpią na impotencję.
Leczenie niedoczynności polega na doustnym podawaniu preparatów tyroksyny. Wyniki leczenia są z reguły bardzo dobre. Można wziąć też pod uwagę wspomaganie naturalnym jodem stosując algi w formie preparatu naturalnego  OCEAN21 oraz Spirulina MAX.


 

ŚWIATOWY TYDZIEŃ WALKI Z CHOROBAMI TARCZYCY

Do chorób, które nie powodują zaburzeń czynności tarczycy, ale nieleczone mogą prowadzić do znacznego pogorszenia stanu zdrowia prof. Nauman zaliczył wole miąższowe obojętne, wole wieloguzkowe nietoksyczne, autoimmunologiczną chorobę Hashimoto i poporodowe autoimmunologiczne zapalenie tarczycy.

Wole guzkowe jest najczęstszą chorobą tarczycy w Polsce, jak twierdzi prof. Barbara Jarząb z Centrum Onkologii w Gliwicach. Problemem jest to, że nawet badanie USG nie pozwala guzków łagodnych odróżnić od raka tarczycy. Tylko biopsja cienkoigłowa może dać na ten temat konkretną informację, ale czasem nawet to badanie nie jest rozstrzygające i wtedy warto wykonać operację, podkreśliła specjalistka. Jak wyjaśniła, tylko w 10 proc. przypadków okazuje się, że operowany chory ma nowotwór złośliwy.
Jak podkreśliła prof. B.Jarząb, wyniki leczenia raka tarczycy są w Polsce lepsze niż pozostałych krajach UE - odsetek wyleczonych chorych wynosi odpowiednio 95 proc. i 90 proc.
Według prof. Jarząb, mitem jest jakoby po awarii elektrowni atomowej w Czarnobylu w Polsce wzrosła liczba zachorowań na raka tarczycy. "Badania epidemiologiczne przeprowadzone po 10 latach od wybuchu wskazują, że dzięki akcji podawania jodu stabilnego dzieciom w Polsce nie było znaczącego wzrostu zachorowań na raka tarczycy, jaki obserwowano np. na Białorusi czy Ukrainie" - podkreśliła.

Dr Helena Jastrzębska z Kliniki Endokrynologii w Centrum Medycznym Kształcenia Podyplomowego w Warszawie przypomina o konieczności zwiększenia spożycia jodu w okresie ciąży. Jest to pierwiastek niezbędny do produkcji hormonów tarczycy. Ze względu na zwiększoną produkcję tych hormonów, zapotrzebowanie na jod w ciąży jest wyższe niż u przeciętnej dorosłej osoby i wynosi ok. 250 mikrogramów na dobę. Nie powinno jednak przekraczać 500 mikrogramów, bo płód nie ma mechanizmów pozwalających mu zaadoptować się do nadmiaru jodu. Do skutków nieleczenia niedoczynności tarczycy u ciężarnej dr Jastrzębska zaliczyła częstsze poronienia, wysoką śmiertelność noworodków, uszkodzenie mózgu u dzieci, upośledzenie rozwoju szkieletu, zębów i płuc.

Aby zwiększyć świadomość Polaków na temat schorzeń tarczycy w dniach 18-22 maja 2009 po raz pierwszy w naszym kraju był obchodzony Tydzień Walki z Chorobami Tarczycy. Jest to inicjatywa Międzynarodowej Federacji Tyreologicznej, a współorganizatorami są Polskie Towarzystwo Endokrynologiczne i Polskie Towarzystwo Tyreologiczne. W tych dniach został przeprowadzony program bezpłatnych badań tarczycy. Kampanię wspierały aktorka Agnieszka Włodarczyk oraz wielokrotna medalistka Mistrzostw Świata i Polski w skoku o tyczce - Monika Pyrek. Obie panie leczyły się z powodu choroby tarczycy.

[ Polinesian Noni w soku i w kapsułkach   ]
[
Zobacz też   ]

Wyślij link do Noni znajomemu/znajomej