Kwas sorbinowy (inaczej kwas sorbowy, sorbinowy, nazwa systematyczna: kwas (2E,4E)-heksa-2,4-dienowy, CH₃(CH=CH)₂COOH) - organiczny związek chemiczny z grupy nienasyconych kwasów karboksylowych. Stosowany jako konserwant, głównie w margarynie i serach. Na listach składu pożywienia, zgodnie z listą E jest kodowany jako E-200. Uważa się, że jest nieszkodliwy dla zdrowia. Po raz pierwszy został otrzymany poprzez ekstrakcję z owoców jarzębiny (Sorbus aucuparia) skąd pochodzi jego nazwa.
 

Kwas sorbowy wyciąg np. z liści  Rubus caesius lub jarząbu Sorbus aucuparia, jest
przydatny do utrwalania żywności dzięki hamowaniu rozwoju drobnoustrojów w stężeniach niższych niż próg wyczuwalności smakowej. Ekstrakt z liści Rubus caesius hamuje rozwój pleśni i drożdży (fungicyd) w produktach o pH 3-6, zaś w pH 7 wykazuje słabą aktywność. 
W medycynie ludowej rozdrobnione liście jeżyny popielicy z łac.  Rubus caesius stosowano dla leczenia chorób skórnych - liszajów, egzemy, wrzodów lub ropiejących ran jak np. w przypadku gronkowca złocistego. Stosowane też. w krwotokach wewnętrznych: płucnych, żołądkowo - jelitowych oraz w czerwonce. Stosowane są też jako środek napotny przy przeziębieniach.
Właściwości bakteriobójcze rośliny potwierdziła współczesna nauka, a obecnie sorbinin potasu ma szeroki zastosowanie w naturalnej konserwacji żywności. Może mieć tez swoja odmianę chemiczną.

Podsumowując, kwas sorbowy i jego sole hamują rozwój pleśli i drożdży w pH 3-6, natomiast wykazują ograniczone działanie w stosunku do bakterii, szczególnie nie niszczą bakterii kwasu mlekowego, co sprawia, że kwas sorbowy jest bardzo użyteczny przy produkcji serów oraz przyjazny dla środowiska przewodu pokarmowego.

Sorbiniany są efektywne w stosunku do większości bakterii, natomiast praktycznie nie działają na bakterie kwasu mlekowego czyli nie niszczą naturalnej mikroflory jelit w organizmie, ale ją wzmacniają, co ma ogromne znaczenie dla zdrowia. Dzięki temu również jest użyteczny w procesach kiszenia warzyw i w serowarstwie.